Thema’s

Om zichzelf uit te dagen vindt Hetty het leuk om af en toe thema’s uit te werken. De onderwerpen worden als concept benaderd en de uitvoering vindt plaats op verschillende niveau’s met divers materiaal. Deze studies hebben vaak een maatschappelijke en/of psychologische invalshoek.

In 2018 ontstond er een thema rondom borstvoeding. Zo oud als de mensheid en opnieuw actueel door de discussies over borstvoeding in het openbaar. Jonge moeders worden gestimuleerd om borstvoeding te geven, maar tegelijk is het lastig om dit langdurig praktisch uit te voeren. Op het werk kan het lastig zijn vanwege de tijd en de ruimte die het nodig heeft. Ook al is er een positief beleid, dan nog zitten moeders vaak in de keuken, toiletruimte of “bezemkast” te kolven of te voeden. Duurt de voedingsperiode in de ogen van (vrouwelijke) collega’s te lang, dan worden ze van het nemen van “extra pauze’s” beticht. De stemming  kan grimmig worden en ronduit anti borstvoeding: “Die van mij kreeg al lang de fles toen ze zo oud was..”. Borstvoeding in het openbaar staat ter discussie vanwege de veranderende samenstelling van de maatschappij. De door onze voormoeders met bloed bevochten rechten als “baas in eigen buik”en het recht om je kind zelf te voeden wordt door sommige bevolkingsgroepen als  “aantasting der zeden” beschouwd. Er zijn zelfs speciale dekentjes in de handel om je zogende kind te bedekken tijdens het voeden.  Tijd dus om dit aloude recht weer eens onder de aandacht te brengen via de kunst.  Via facebook werden een aantal jonge moeders met kind gevonden die wel wilden poseren voor het project. Hieruit ontstond een serie tekeningen en een aantal schilderijen.

Algemeen

In Hetty’s werk zijn kernbegrippen als structuur, ritme en contrast terug te vinden.

“ Bij structuur gaat het over de manier waarop iets in elkaar zit, waarop de verschillende delen samenhangen. In een structuur hebben elementen onderling een relatie. Dat geldt zowel voor de voorstelling zelf als het materiaalgebruik, maar ook voor de relatie van het kunstwerk tot de toeschouwer en vise versa.

Ritme gaat over accenten en patronen. Herhalingen in tijd of ruimte. Dat kan zich uiten in techniek, bijvoorbeeld handschrift, maar ook in onderwerp. Door de jaren heen zijn er een aantal terugkerende onderwerpen ontstaan (o.a. project “Nerven”). Deels bewust door gerichte studie, deels onbewust omdat ze “er ineens waren”.

Bij contrast gaat het over verschil in tegenstellingen. Ik zie daarin het leven terug, met pieken en met dalen. De ruwe, harde kant en de gevoelige, zachtere kant. Ondergrond, kleuren en andere materialen passen bij het onderwerp of juist helemaal niet, woorden zetten je op het verkeerde been. Ik hou van experiment en het spel.”